Laburpena
Txosten honekin diagnostiko bat eskaini nahi da, KSIen errealitateetara hobeto egokitzen diren politikak diseinatzen lagunduko duena eta Euskadiren garapen jasangarri eta inklusiboaren eragile gisa duten eginkizuna indartuko duena.
Azken bi hamarkadetan, Kultura- eta Sormen-Industriak (KSI) berrikuntza-politiken erdigunean egon dira, eta sektore estrategiko gisa finkatu dira Europan eta Euskadin. Enplegua sortzeko, gizarte- kohesioa sustatzeko, identitateak proiektatzeko eta gizarte- eta teknologia-berrikuntzarako bide berriak irekitzeko duten gaitasunak lurralde lehiakortasunaren erdigunean kokatzen ditu KSIak.
Testuinguru horretan, Euskadik bide esanguratsua egin du: KSIak Espezializazio Adimenduneko Estrategian (RIS3) sartzetik hasi eta egitura espezifikoak sortzera arte, hala nola Basque District of Culture and Creativity (BDCC) edo KSIgune ezagutza-poloa. Aurrerapen horiek ekosistema anitza eta dinamikoa indartzeko apustu instituzionala islatzen dute, joera globalekin hitz egiteko eta, aldi berean, tokiko berezitasunei erantzuteko gai izango dena.
Atal bakoitzak funtzio espezifikoa du, baina bere zentzu osoa irakurketa osotik sortzen da. Azterketa historikoak oraina kokatzeko aukera ematen du; espezializazio kuantitatiboak, abantailak eta gabeziak identifikatzea; mapaketak, sistemaren egitura orokorra bistaratzea; eta eragileen pertzepzioak, errealitate horiek esperientzia zehatz bihurtzea. Oro har, txostenak ez du soilik diagnostiko bat eskaintzen, baita ekintza-esparru bat ere, datuak, ebidentzia eta esperientziak konbinatzen dituena, EAEko kultura- eta sormen industrien garapenean politika eraginkorragoak eta iraunkorragoak gidatzeko.
